خلاقیت در آموزش، رمز توسعه
احسان شیرخانلو در میز خبری معاونت پژوهش و فناوری دانشگاه تهران:
کتاب جدید دکتر افضل‌السادات حسینی، استاد تمام فلسفه تعلیم و تربیت دانشگاه تهران و بنیان‌گذار مرکز خلاقیت و نوآوری این دانشگاه، با عنوان
“Practical Approaches and Techniques on Creativity” در انتشارات معتبر بین‌المللی اشپرینگر (Springer) منتشر شد؛ اثری که به گفته نویسنده، جامع‌ترین اثرش در زمینه خلاقیت آموزشی (مخصوصاً در بعد عملی) تا امروز است.
دکتر حسینی، که سه دهه از عمر علمی خود را صرف مطالعه، آموزش و ترویج خلاقیت در نظام آموزشی ایران کرده است، تاکنون بیش از ۱۶ جلد کتاب و صدها مقاله در این حوزه منتشر کرده و برگزارکننده بیش از ۵۰۰ کارگاه خلاقیت در سراسر کشور بوده است. او معتقد است که «خلاقیت، رمز توسعه و روح آموزش نوین است.»
دکتر حسینی درباره ایده شکل‌گیری این کتاب گفت:
«در دوران فرصت مطالعاتی‌ام در دانشگاه ملبورن، همکاران استرالیایی، وقتی کتاب‌های فارسی مرا در حوزه خلاقیت دیدند، گفتند چرا این آثار را به زبان انگلیسی منتشر نمی‌کنی تا همه بتوانند از آن بهره ببرند؟ رئیس دانشگاه ملبورن نیز گفت: " آن‌قدر که تو در نظریه خلاقیت کار کرده‌ای، ما نکرده‌ایم! " این جملات برای من جرقه‌ای شد تا تجربه‌های تئوریک و عملی‌ام را در قالب یک اثر بین‌المللی ارائه کنم.»
به گفته او، اشپرینگر از همان ابتدا با اشتیاق از طرح استقبال کرد و در پاسخ به پیشنهادهای اولیه گفت:
«وقت ارزشمندت را صرف کاری کن که فقط خودت از عهده‌اش برمی‌آیی—ما بقیه مسیر را تسهیل می‌کنیم.»
کتابی برای معلمان جهان
دکتر حسینی درباره محتوای کتاب توضیح داد:
«این کتاب گام‌به‌گام به معلمان نشان می‌دهد چگونه خلاقیت را ابتدا در خود و سپس در کلاس‌هایشان پرورش دهند. مثال‌ها و تمرین‌های کتاب جهانی‌اند و می‌توانند در هر نظام آموزشی به‌کار گرفته شوند.»
او افزود: «در میان آثارم، این کتاب از نظر بخش کاربردی و عملی، کامل‌ترین است.»
دانشگاه تهران؛ بستر رشد، اما نیازمند نگاهی نو
او در بخشی از گفت‌وگو ضمن قدردانی از دانشگاه تهران برای حمایت از مسیر انتشار کتاب، گفت:
«دانشگاه تهران در تحقق اهداف بین‌المللی، گام‌های مهمی برداشته، اما باید این نقش را پررنگ‌تر کند. ما باید از آموزش‌های سنتی فاصله بگیریم و به سوی آموزش‌های خلاقانه و آینده‌نگر حرکت کنیم. متأسفانه هنوز در برخی سیاست‌ها خلاف آنچه در کتابم توصیه کرده‌ام، عمل می‌شود.»
به گفته دکتر حسینی، تأثیر برنامه‌های او در پرورش خلاقیت در کشور ملموس است:
«بسیاری از معلمان گفته‌اند که زندگی کاری‌شان به قبل و بعد از دوره‌های خلاقیت من تقسیم شده است. یکی از خاطرات جالبم مربوط به دانش‌آموزانی است که پس از شرکت در یکی از کارگاه‌ها، شروع کردند به ساختن زبان رمزی خود! آن‌ها از خلاقیت برای ارتباط استفاده کردند—و این یعنی آموزش، به زندگی واقعی آن‌ها وارد شده است.»
خلاقیت، تنها راه احیای آموزش
او در پایان با لحنی صمیمی و در عین حال نگران گفت:
«من یک آرزوی دیرینه دارم: روزی را ببینم که مدارس و دانشگاه‌ها در سراسر جهان، خلاقیت را در قلب آموزش قرار دهند. تفاوت میان ما و کشورهای توسعه‌یافته در همین‌جاست—آموزش ما در کُماست، و تنها روح خلاقیت می‌تواند آن را احیا کند.»
او خطاب به سیاست‌گذاران آموزشی کشور افزود:
«فقط یک سوال از شما دارم —آیا تا به حال از خود پرسیده‌اید که آیا می‌توان طور دیگری عمل کرد تا کیفیت آموزش را بالا برد؟ اگر پاسخ‌تان مثبت است، من به شما می‌گویم: راهش از خلاقیت می‌گذرد.»
نظر شما :