مبین پرویزی؛ از تئاتر کامیاران تا پلتفرم‌های آموزشی دیجیتال تهران

میلاد معین در میز خبری معاونت پژوهش و فناوری دانشگاه تهران:

مبین پرویزی، دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت رسانه دانشگاه تهران، فعالیت‌های حرفه‌ای خود را از کامیاران به تهران گسترش داده است. او در کنار تحصیل، در حوزه‌های تئاتر، طراحی بصری، شعر و تولید محتوای پادکستی کار کرده است.

فعالیت‌های نمایشی و طراحی

فعالیت نمایشی او با نمایش‌های خیابانی و رادیویی آغاز شد. او در «ده نگی نوروز» (۱۳۹۸) بازی کرد و بعدها نمایش «می‌ترسم بعد از مرگ هم کارگر باشم» (۱۴۰۳) را نوشت و کارگردانی کرد. طراحی پوستر و بروشور برای آثار متعددی مانند «خواب‌مرگ» و «بادکنک‌های قرمز» نیز انجام داد که با دریافت دیپلم افتخار بهترین طراحی در جشنواره‌های استانی (جشنواره‌های تئاتر زندانیان و مونولوگ دهگلان) همراه بود.

تخصص در درام شنیداری

تخصص اصلی او درام شنیداری است. این تخصص ریشه در تجربه‌های رادیویی و پادکستی دارد و او از آن برای ساخت محتواهای صوتی آموزشی و هنری استفاده می‌کند؛ محتوایی که مخاطب بتواند در حین فعالیت‌های روزمره به آن گوش دهد.

فعالیت ادبی و وبلاگی

در حوزه ادبی، غزل‌هایی مانند «ونلافاکسین»، «اولین برگ خزان» و «آوارها» سروده که به موضوعاتی چون هویت، مسائل اجتماعی و عشق پرداخته‌اند. این شعرها که در فضای مجازی و محافل ادبی منتشر شده‌اند، بخشی از فعالیت‌های وبلاگی او هستند که چهار بار رتبه اول وبلاگ‌نویسی کشور را برایش به ارمغان آورده است.

پروژه آموزشی و بازاریابی دیجیتال

در پروژه دانشگاهی، برنامه بازاریابی دیجیتال پلتفرم پادکست آموزشی «پادلرن» را تدوین کرده است. این پلتفرم بر محتوای صوتی تخصصی، دسترسی آفلاین، گواهینامه معتبر و شخصی‌سازی یادگیری تمرکز دارد و پرویزی در آن از رویکردهای داده‌محور بهره برده است.

مسیر کلی حرفه‌ای

مسیر پرویزی، حرکتی پیوسته بین هنرهای نمایشی، داستان‌گویی صوتی، شعر و مدیریت رسانه دیجیتال است. او با استفاده از تجربه‌های محلی و ابزارهای نوین، محتواهایی تولید می‌کند که هم به سنت‌های هنری متکی هستند و هم نیازهای مخاطبان امروز را پاسخ می‌دهند.

شرکت پارس مدیکیو و بنیاد فرهنگی مصلی نژاد، حامی میز خبری معاونت پژوهش و فناوری دانشگاه تهران