از شکل‌گیری کنوانسیون‌های جهانی تا نقش کربن خاک در مقابله با تغییرات اقلیمی
زهرا فیضی در میز خبری معاونت پژوهش و فناوری دانشگاه تهران:
دکتر فرشاد امیراصلانی، دانشیار دانشکده جغرافیا دانشگاه تهران، با اشاره به روند شکل‌گیری همکاری‌های بین‌المللی در حوزه محیط‌زیست و توسعه پایدار گفت: افزایش و گسترده‌شدن چالش‌های محیط‌زیستی در قرن بیستم، سازمان ملل متحد را به سمت ورود جدی‌تر به مسائل محیط‌زیستی سوق داد و زمینه شکل‌گیری سازوکارهای بین‌المللی در این حوزه را فراهم کرد.
وی افزود: این روند در سال ۱۹۹۲ و با برگزاری نشست سران کشورها در برزیل به نقطه عطف مهمی رسید؛ نشستی که با حضور بیش از ۱۰۸ کشور برگزار شد و زمینه شکل‌گیری سه کنوانسیون مهم بین‌المللی در حوزه محیط‌زیست را فراهم کرد.
به گفته دکتر امیراصلانی، کنوانسیون تنوع زیستی، کنوانسیون مقابله با بیابان‌زایی و کاهش اثرات خشکسالی و کنوانسیون تغییر اقلیم، سه چارچوب مهم حاصل از این روند هستند که هر یک بخشی از چالش‌های اساسی محیط‌زیست جهانی را هدف قرار می‌دهند. جمهوری اسلامی ایران نیز عضو هر سه این کنوانسیون‌های بین‌المللی است.
این استاد دانشکده جغرافیا دانشگاه تهران در بخش دیگری از فعالیت‌های علمی خود، بر اهمیت کربن خاک و نقش آن در حفظ سلامت اکوسیستم‌ها و مقابله با تغییرات اقلیمی تمرکز دارد.
پژوهش‌های دکتر امیراصلانی در این حوزه، با تمرکز بر ارزیابی و پایش کربن خاک و ارتباط آن با تغییرات محیطی، در امتداد همان چالش‌هایی قرار می‌گیرد که در کنوانسیون‌های بین‌المللی جهانی محیط‌زیست مورد توجه قرار گرفته‌اند؛ از مقابله با بیابان‌زایی و تخریب سرزمین تا کاهش آثار تغییرات اقلیمی و حفاظت از تنوع زیستی.
از این منظر، شناخت ظرفیت خاک برای ذخیره کربن و مدیریت علمی آن می‌تواند یکی از راهکارهای مهم در مسیر حفاظت از منابع طبیعی، کاهش انتشار کربن و افزایش تاب‌آوری اکوسیستم‌ها در برابر تغییرات اقلیمی باشد. مقاله ایشان با یک گروه بین‌المللی در ژورنال نیچر بر هشت استراتژی به منظور افزایش ذخایر کربن در خاک اشاره دارد.
شرکت پارس مدیکیو و بنیاد فرهنگی مصلی نژاد، حامی میز خبری معاونت پژوهش و فناوری دانشگاه تهران
نظر شما :